Thursday, 21 April 2016

Είναι αποτελεσματικές οι κινητοποιήσεις κατά των Προσφύγων;

Πρέπει να επαναστατήσουμε αν δημιουργηθεί κέντρο φιλοξενίας προσφύγων;

Με όλο και περισσότερους χώρους φιλοξενίας για μετανάστες και πρόσφυγες να ανοίγουν κάθε μέρα σε όλη τη χώρα και ειδικά στην Αττική, δεν είναι λίγοι οι συμπολίτες μας που, δικαιολογημένα, φοβούνται μήπως κάποια μέρα «ξεφυτρώσει» και κάποιος καταυλισμός στον Άγιο Στέφανο. Κάτι τέτοιο μέχρι στιγμής, επίσημα τουλάχιστον, δεν διαφαίνεται. Ωστόσο πολλοί δήμαρχοι έχουν αναφέρει ότι ενημερώνονται την προηγούμενη μέρα για την άφιξη προσφύγων στην περιοχή τους ή την δημιουργία δομών.

2

Όπως είναι φυσικό λοιπόν, πολλοί συμπολίτες μας φοβούνται ότι μπορεί ο Άγιος Στέφανος να πιαστεί στον ύπνο και μια μέρα να ξυπνήσουμε και να αντικρίσουμε χιλιάδες μετανάστες στην περιοχή μας, τους οποίους, επειδή δεν θα υπάρξει αρκετός χρόνος για προετοιμασία, ο Δήμος δεν θα μπορέσει να φροντίσει. Λόγω αυτής της έλλειψης φροντίδας λοιπόν, πιστεύουν ότι οι μετανάστες και πρόσφυγες ή θα εξεγερθούν, ή απλά θα αρχίσουν να κλέβουν και γενικά να καταφεύγουν στην βία για να βρουν τροφή, νερό και γενικά τα απαραίτητα γι’ αυτούς και τις οικογένειες τους.

Ως εκ τούτου, επικρατεί μία «πολεμική» ατμόσφαιρα στον τόπο μας και πολλοί από εμάς είναι έτοιμοι να συμμετάσχουν δυναμικά σε οποιαδήποτε μορφή διαμαρτυρίας και «πάλης» ενάντια στη δημιουργία ενός τέτοιου χώρου στην περιοχή μας. Οι αντιδράσεις αυτές είναι από μια μεριά δικαιολογημένες, ειδικά αν κανείς δει πως περιγράφουν τα κανάλια την κατάσταση και την κινδυνολογία που εκπέμπουν σε κάποιες εκπομπές και δελτία ειδήσεων. Τα πράγματα είναι όμως ακόμη χειρότερα στο διαδίκτυο, όπου ο «κάθε πικραμένος» διαδίδει ένα σωρό ψεύτικες ειδήσεις, χωρίς να αναφέρει καν την πηγή τους, μόνο και μόνο για λίγα clickστο siteτου ή likes στο Facebook.

Η αλήθεια είναι όμως πως, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον, δεν υπάρχει σοβαρός λόγος ανησυχίας και διατήρησης αυτής της «πολεμικής ατμόσφαιρας» στον όμορφο Άγιο Στέφανο μας. Τα γεγονότα και οι επίσημες μετρήσεις της Αστυνομίας δείχνουν ότι δεν υπάρχει αύξηση της εγκληματικότητας στις περιοχές που φιλοξενούνται πρόσφυγες. Που και που δημιουργούνται εντάσεις και τριβές, οι οποίες όμως είναι «εσωτερικές», καθώς γίνονται σχεδόν αποκλειστικά ανάμεσα στους ίδιους τους πρόσφυγες. Με εξαίρεση τα πρόσφατα γεγονότα στην Ειδομένη, οι πρόσφυγες δεν έχουν στραφεί ποτέ εναντίον της Αστυνομίας. Τα πρόσφατα επεισόδια με την Ελληνική Αστυνομία στην Ειδομένη, έγιναν με αφορμή τον σοβαρό τραυματισμό ενός πρόσφυγα από βαν της Αστυνομίας, ο οποίος και φυσικά προκλήθηκε από ατύχημα και μάλιστα έφταιγε κυρίως ο πρόσφυγας.

Όσο και να πεινάνε λοιπόν και όσο απελπισμένοι και να είναι αυτοί οι άνθρωποι, δεν φαίνεται να καταφεύγουν κατά των ανθρώπων που τους φροντίζουν και τους φιλοξενούν κι εννοώ φυσικά όχι μόνο τις ΜΚΟ και τους «Αλληλέγγυους» αλλά τους Έλληνες γενικότερα, οι οποίοι κατά γενική ομολογία τους έχουν σταθεί όσο κανένας άλλος λαός.

Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κοιμόμαστε άφοβα και με ανοιχτές τις πόρτες; Όχι φυσικά. Απλά σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να πανικοβαλλόμαστε και να προεξοφλούμε καταστάσεις. Δεν θα πρέπει να είμαστε εξαρχής εχθρικοί με αυτούς και να τους αντιμετωπίζουμε σαν εισβολείς και σαν εγκληματίες, γιατί έτσι μπορεί να δημιουργήσουμε έναν φαύλο κύκλο ή μία αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Με άλλα λόγια αν φερόμαστε σε αυτούς τους ανθρώπους σαν εγκληματίες, μπορεί να γίνουν εγκληματίες.

Εννοείται πως θα πρέπει πάλι να προσέχουμε, ίσως και λίγο περισσότερο. Καλό είναι να κλειδώνουμε τις θωρακισμένες πόρτες ασφαλείας μας και γενικά να παίρνουμε τα μέτρα ασφαλείας που παίρνουμε συνήθως για το σπίτι και το μαγαζί μας. Καλό θα ήταν όσοι δεν έχουν κάποιο σύστημα ασφαλείας, να εγκαταστήσουν ένα για την καλύτερη δυνατή ασφάλεια τους, μιας που η παρουσία ενός τέτοιου συστήματος δρα αποτρεπτικά. Το θέμα είναι να μην το παρακάνουμε, να μην τους κάνουμε να νιώθουν πως είμαστε εχθρικοί απέναντι τους, αλλά πάντα πρέπει και να φυλάμε τα ρούχα μας για να έχουμε τα μισά ή ακόμη καλύτερα όλα.

Όχι στον πανικό και την εχθρότητα λοιπόν και ΝΑΙ στην ασφάλεια και την διακριτική προστασία. Οι μετανάστες κατά τη γνώμη μου δεν είναι σοβαρότερος κίνδυνος από τους ναρκομανείς και όλους τους άλλους «ευκαιριακούς» εγκληματίες.

Σχετικά άρθρα:

  • Δε βρέθηκαν σχετικά άρθρα
Comments Off on Είναι αποτελεσματικές οι κινητοποιήσεις κατά των Προσφύγων;

2015

October 2015

Friday, 09 October 2015

Άγιος Στέφανος

Dimos Agiou StefanouΟ Άγιος Στέφανος είναι μία προσφυγική συνοικία της Αθήνας με αρκετά μεγάλη ιστορία. Σήμερα ανήκει στον Καλλικρατικό Δήμο Διονύσου, ο οποίος περιλαμβάνει το Κρυονέρι, τη Ροδόπολη, τη Σταμάτα, το Διόνυσο και τη Δροσιά και μάλιστα είναι και η έδρα του. Πρόκειται για μία από τις ομορφότερες, πιο ήσυχες και πιο ζεστές συνοικίες της Αττικής. Ο πληθυσμός του Αγίου Στεφάνου είναι γύρω στους 9500 κατοίκους με αυξητικές τάσεις, καθώς όλο και περισσότεροι Αθηναίοι εγκαταλείπουν το κέντρο της. Ας ρίξουμε όμως μία γρήγορη ματιά στην ιστορία του.

Η ίδρυση του Αγίου Στεφάνου

Ο Άγιος Στέφανος είναι ένας καθαρά προσφυγικός οικισμός, ο οποίος ιδρύθηκε από οικογένειες προσφύγων που ήρθαν στην χώρα μας και την Αθήνα το 1923, λόγω της συνθήκης ανταλλαγής πληθυσμών. Οι πρώτοι του κάτοικοι ήταν οικογένειες από την Μικρά Ασία και τη Ιώνια, οι οποίοι επέλεξαν να μην εγκατασταθούν στη Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης, αλλά να συνεχίσουν για την Αθήνα. Όταν έφθασαν εκεί, τους δόθηκε από την Κυβέρνηση η επιλογή να εγκατασταθούν είτε εκεί στα κάτω Πατήσια, είτε στη περιοχή έξω από τον οικισμό Μπογιάτι. Οι πρόσφυγες επέλεξαν τη δεύτερη επιλογή κι ονόμασαν τον οικισμό τους Νέο Μπογιάτι. Αξίζει να σημειωθεί πως το μόνο πράγμα που υπήρχε στην περιοχή όταν εγκαταστάθηκαν, ήταν ένας σιδηροδρομικός σταθμός με τ’ όνομα «Οίον», ο οποίος μάλιστα σώζεται και σήμερα.

Η ζωή των πρώτων κατοίκων του Αγίου Στεφάνου

OionΌπως και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, οι ντόπιοι ήταν επιφυλακτικοί έως κι εχθρικοί με τους πρόσφυγες. Οι κάτοικοι του Μπογιατιού μάλιστα, αποτελούσαν τους νέους τους «γείτονες» με τον όρο «πρόσφιγγες», για να δείξουν ότι τους έβρισκαν το ίδιο ενοχλητικούς με αυτά τα έντομα. Οι πρόσφυγες που έφθασαν στον τωρινό Άγιο Στέφανο ήταν άνθρωποι μορφωμένοι και καλής οικονομικής κατάστασης, οι οποίοι όμως αναγκάστηκαν ν’ αφήσουν όλο τους το βιός στη χαμένη πατρίδα τους. Η Κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου τους προσέφερε κλήρους γης για το πόσο των 45,000 δραχμών.

Οι κάτοικοι του Αγίου Στεφάνου είχαν μεν γη, αλλά δεν είχαν τα χρήματα για να την χτίσουν κι έτσι για περίπου δύο χρόνια ζούσαν σε αντίσκηνα. Δεν είχαν ούτε καν σχολείο κι εκκλησία. Η εκκλησία μάλιστα ήταν το πρώτο κτίσμα, μία παράγκα δηλαδή, που κατασκεύασαν μόλις άρχισαν να στέκονται λίγο στα πόδια τους. Η παράγκα αυτή βρισκόταν στο σημείο που βρίσκεται σήμερα ο μεγαλοπρεπής Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Πριν την κατασκευή του παραπήγματος αυτού, γάμοι και βαφτίσια γινόντουσαν μέσα σε αντίσκηνα. Η κατασκευή της εκκλησίας πέρασε από σαράντα κύματα και τελικά ολοκληρώθηκε μετά την Κατοχή από τους Ναζί.

Οι πρόσφυγες όμως δούλεψαν πολύ σκληρά, με μόνο 10 δραχμές μεροκάματο οι άνδρες και 6 οι γυναίκες, μετά την εγκατάσταση τους και μετά από περίπου δύο χρόνια από την ίδρυση ου οικισμού, άρχισαν να κατασκευάζονται και τα πρώτα προσφυγικά σπίτια με δύο δωμάτια, τα οποία και αποτελούσαν το κέντρο του οικισμού. Αξίζει να σημειωθεί πως όταν εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες, στη περιοχή υπήρχαν μόνο σχοίνα, τα οποία και ξερίζωσαν κι απομάκρυναν με τα χέρια τους, τσακάλια και λύκοι!

Ο Άγιος Στέφανος σήμερα

agios stefanos poliΟ Οικισμός του Αγίου Στεφάνου μετά από χρόνια ανάπτυξης και προόδου, ανακηρύχθηκε επίσημα Δήμος το 1995. Το όνομα του το πήρε από την πρώτη εκκλησία που έφτιαξαν οι πρόσφυγες. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολιούχος της περιοχής είναι η Θεοτόκος και γιορτάζεται στις 15 Αυγούστου. Σήμερα ο Άγιος Στέφανος είναι ένας πολύ δημοφιλής Αττικός δήμος με πολλά σχολεία, τράπεζες, σούπερ μάρκετ και άλλα καταστήματα. Είναι επίσης η έδρα πολλών εταιρειών κι επιχειρήσεων του τριτογενούς τομέα. Η ανάπτυξη που έχει γνωρίσει η περιοχή, είναι πραγματικά τεράστια και δύσκολα μπορεί να σε κάνει να φανταστείς ότι μέχρι από 100 περίπου χρόνια δεν ήταν παρά βάλτοι με τσακάλια και λύκους.

Σχετικά άρθρα:

  • Δε βρέθηκαν σχετικά άρθρα